Dünya Kupası heyecanı başladı. Turnuva kapsamında Türkiye bu Pazar sabahı Vancouver'da sahaya çıkacak. Peki kentte manzara nasıl? DW Türkçe'nin izlenimleri:
Meksika dün, bol kırmızı kartlı Dünya Kupası açılış maçında Güney Afrika'yı 2-0 mağlup ederek dev futbol şölenini başlattı. Ev sahibi ülkenin galibiyetiyle başlayan turnuva, bu yıl ilk kez 48 takımın katılımıyla düzenleniyor.
Meksika'nın yanı sıra ABD ve Kanada'nın da ortak ev sahipleri olduğu organizasyon 19 Temmuz'da ABD'de oynanacak final maçıyla sona erecek.
Bugün TSİ 22'de kupa heyecanı ikinci ev sahibi, Kanada'ya taşınıyor. Toronto'da ev sahibi ülke takımı ile Bosna Hersekli oyuncular karşı karşıya gelecek.
Binlerce kilometre ötede, ülkenin en batısındaki Vancouver'da ise Pazar günü TSİ 07'de Avustralya-Türkiye maçı için ilk düdük çalacak. DW Türkçe Yayınlar Sorumlusu Erkan Arıkan, Türk Millî Takımı'na ev sahipliği yapacak Vancouver'dan izlenimlerini yazdı:
Altyapı hazır, eksik olan şey enerji
Vancouver'a, Dünya Kupası gibi dev bir organizasyonun ortasına geliyorsunuz ama ilk bakışta bunu hissetmek zor. Havalimanı fazla sakin. Ne o tanıdık tezahüratlar, ne dalgalanan bayraklar ne de büyük turnuvalara eşlik eden o yoğun uğultu... Dünya Kupası'nın beraberinde getirdiği o özel atmosferden henüz iz yok.
Bir an için "Gerçekten doğru yerde miyim?" diye düşünmeden edemiyor insan. Ama sonra anlıyorsunuz: Bu sadece başlangıç ve bu ilk izlenim kalıcı değil.
Terminalden çıkışa doğru ilerledikçe tablo yavaş yavaş değişiyor; Vancouver'ın aslında ne kadar hazır olduğu kendisini gösteriyor.
Gönüllüler hemen dikkat çekiyor: Güler yüzlü, organize ve şaşırtıcı derecede profesyoneller. Gelen taraftarları karşılıyor, yönlendiriyor, ulaşım hakkında bilgi veriyorlar. Her şey planlı ve akıcı.
Şunu açıkça söylemek lazım: Vancouver hazır. Ulaşım sistemi düzenli, yönlendirmeler net, altyapı güçlü. Daha ilk saatlerden itibaren şehrin profesyonel bir ev sahibi olduğu hissediliyor.
Şehrin farklı noktalarına kurulan taraftar alanları bu hissi destekliyor. Geniş, modern ve stratejik olarak iyi konumlandırılmışlar. Büyük kalabalıkları ağırlamaya hazırlar.
Ama tüm bu hazırlığa rağmen eksik olan bir şey var: Atmosfer. Taraftar alanları hâlâ boş. Gürültü yok, hareket yok, enerji eksik. Durup etrafa baktığınızda her şeyin hazır olduğu bir sahne görüyorsunuz ama oyuncular henüz sahneye çıkmamış gibi.
Taraftarın derdi: Yüksek bilet ücretleri
İsviçre'den gelen Yılmaz Şekerci ile konuşuyorum. Onun hikâyesi birçok Türk taraftara tanıdık geliyor: Yıllardır milli takımın peşinden giden, turnuva turnuva dolaşan bir gurbetçi... "İki yıl önce Almanya'daki Avrupa Şampiyonası daha ulaşılabilirdi. Burada biletler gerçekten çok pahalı" diyor.
Bu sadece bireysel bir şikâyet değil. Gün içinde konuştuğum birçok kişi benzer şeyleri dile getiriyor. Avrupa'daki turnuvalar ile karşılaştırıldığında burada taraftar olmak daha zor.
Uzun yıllardır Vancouver'da yaşayan Rudi Heider da benzer bir düşünce içinde. Avrupa futbolunu yakından takip ediyor. Türkiye'den bahsederken özellikle genç yeteneklere dikkat çekiyor:
"Türkiye için maçın kaderini değiştirebilecek oyuncuları var. Kenan Yıldız bunlardan biri..." Ama sonrasında o da aynı noktaya geliyor: "Gerçekçi olmak gerekirse insan en fazla bir ya da iki maça gidebilir. Fiyatlar gerçekten çok yüksek."
Burada açıkça hissedilen bir gerilim var: Bir yanda büyük bir futbol sevgisi, diğer yanda bu sevginin sınırlarını belirleyen ekonomik gerçekler.
Türk taraftarı kenti canlandıracak
Şehirde herkes aynı anı bekliyor: Cumartesi akşamı (Türkiye'de Pazar sabahı) oynanacak Avustralya–Türkiye maçı. Bu karşılaşma Vancouver'da atmosferi değiştirecek bir an olarak görülüyor.
Türkiye sahaya çıktığında, sadece bir takım değil, büyük bir taraftar kültürü de harekete geçecek. Özellikle Almanya ve Avrupa'nın farklı şehirlerinden gelen Türk taraftarların bugün hâlâ boş olan izleyici alanlarını doldurması bekleniyor. Ve o zaman Vancouver'ın bugünkü sessizliği yerini bambaşka bir atmosfere bırakabilir.
Bugün gördüğüm Vancouver adeta iki ruh hâli arasında. Bir yanda kusursuz hazırlanmış bir organizasyon, detaylı planlama ve güçlü bir altyapı. Diğer yanda ise henüz başlamamış bir hikâyenin sessizliği.
İlk günün sonunda geriye net bir duygu kalıyor: Vancouver hazır, her şey yerli yerinde. Eksik olan tek şey o büyük an. Ve çok büyük ihtimalle o an, Türkiye sahaya çıktığında gelecek.
DW
