Οι υπάλληλοι της πολεοδομίας μιλάνε για τα «φακελάκια» που έπαιρναν για τις «τακτοποιήσεις» αυθαιρέτων και οικοδομικών αδειών
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συνομιλίες που περιλαμβάνονται στη δικογραφία για την υπόθεση της Πολεοδομίας Κατερίνης, μέσα από τις οποίες οι ερευνητικές Αρχές επιχειρούν να αποτυπώσουν τον τρόπο με τον οποίο φέρεται να διεκπεραιώνονταν συγκεκριμένες πολεοδομικές υποθέσεις.
«Όλοι συμμορία είναι»
Σε μία από τις περιπτώσεις που εξετάζονται, γίνεται αναφορά σε οικοδομική άδεια αποπεράτωσης αυθαιρέτου, η οποία, σύμφωνα με τη δικογραφία, εκδόθηκε κατά παράβαση των πολεοδομικών διατάξεων, καθώς η κατασκευή είχε πραγματοποιηθεί μετά το 2011.
Για την υπόθεση αυτή, οι Αρχές αποδίδουν στον Διευθυντή Κ. και σε υπάλληλο του τμήματος, με το αρχικό Β., τη λήψη 5.000 ευρώ ως αθέμιτου χρηματικού ωφελήματος, προκειμένου να προχωρήσει η έκδοση της άδειας.
Στον διάλογο μεταξύ ιδιωτών μηχανικών γίνεται λόγος για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκαν την υπόθεση πρόσωπα που φέρονται να είχαν εμπλοκή στη διαδικασία.
Ιδ. Μηχ. Ζ.Σ.: «Ποιος τις δίνει αυτές, η Μ.;»
Τ.Θ.: «Η Μ. με το Σ. το κάναν, να πούμε, στους Πόρους ή στο…»
Ιδ. Μηχ. Ζ.Σ.: «Ε, όλοι συμμορία είναι».
Τ.Θ.: «Στον Πλαταμώνα».
Η συζήτηση συνεχίζεται με αναφορά σε προηγούμενη άδεια, η οποία, σύμφωνα με όσα λέγονται στον διάλογο, αφορούσε κατασκευή που δεν μπορούσε κανονικά να υπαχθεί στη συγκεκριμένη διαδικασία.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Εγώ δεν θα την έβγαζα φυσικά γιατί ήταν από αυτές που δεν γίνονται αποπεράτωση αυθαιρέτου, αλλά από αυθαίρετο που δεν ήταν πριν το έντεκα».
Στη συνέχεια αναφέρεται ότι την υπόθεση ανέλαβε άλλο πρόσωπο και ότι έγινε μεταφορά της δήλωσης αυθαιρέτου, ώστε να προστεθεί επιπλέον όροφος.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Τέλος πάντων ανέλαβε αυτός μια χαρά. Τον μετέφερα και τη δήλωση αυθαιρέτου να προσθέσει τον έξτρα όροφο».
Ακολούθως περιγράφεται εμπλοκή διαφορετικών προσώπων στη διαδικασία και διαφωνία σχετικά με το αν η άδεια μπορούσε να εκδοθεί.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Και το χρεώνουν αυτοί, ενώ ήταν συνεννοημένοι, το χρεώνουν στη Μ. αντί να το πάρει η Μ.».
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Και βγάζει παρατήρηση η Μ. ότι δεν γίνεται γιατί δεν έχει φέρον οργανισμό».
Στο ίδιο σημείο, ο ιδιώτης μηχανικός περιγράφει τη συνέχεια της διαδικασίας, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Τη λέω μετά εσένα τι σε νοιάζει και θα βρεις κάνα μπελά».
Και στη συνέχεια:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Λέει “Αυτοί μου είπαν, ο Σ. και η Μ. ότι πρέπει να έχει. Τι μου τα χρεώνουνε;”».
Το πλέον κρίσιμο σημείο της συνομιλίας είναι εκείνο στο οποίο γίνεται ευθεία αναφορά στο ποσό των 5.000 ευρώ.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Παραιτείται από την άδεια ο ιδιώτης μηχανικός και την ξαναπρωτοκολλεί και την χρεώνουν στη Μ., παίρνει τα πέντε χιλιάρικα η Μ., δεν ξέρω πώς τα μοίρασαν μεταξύ τους».
Η συγκεκριμένη συνομιλία αξιολογείται από τις Αρχές σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δικογραφίας, προκειμένου να εξακριβωθεί ποιος είχε πραγματική εμπλοκή στην υπόθεση, ποιος έλαβε ή ζήτησε χρήματα και με ποιον τρόπο προχώρησε η έκδοση της άδειας.
Η δεύτερη περίπτωση και το «Εφτά εσύ, εφτά εγώ»
Σε διαφορετική περίπτωση που εξετάζεται στη δικογραφία, ο Διευθυντής Κ. φέρεται να αποδέχθηκε να λάβει 7.000 ευρώ από ιδιώτη μηχανικό, προκειμένου να προχωρήσει τακτοποίηση αυθαίρετων κατασκευών κατά παράβαση των πολεοδομικών διατάξεων.
Η συνομιλία ξεκινά με τον ιδιώτη μηχανικό να περιγράφει την οικονομική αξία και τα χαρακτηριστικά της υπόθεσης.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Μία περίπτωση πάνω από τα εκατό χιλιάρικα».
Διευθυντής Κ.: «Τι περίπτωση είναι;»
Ο μηχανικός συνεχίζει εξηγώντας ότι πρόκειται για ακίνητο με σημαντικές αυθαίρετες κατασκευές.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Εδώ θέλουμε κι έχουμε μικρή κλίμακα, δέκα τετραγωνικά. Μπορεί και να μην είναι κι έχει κάνει διακόσια πενήντα».
Ο Διευθυντής αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό της υπόθεσης ως «μικρής κλίμακας»:
Διευθυντής Κ.: «Τι μικρή κλίμακα λες;»
Ο ιδιώτης μηχανικός απαντά, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι η κατασκευή βρίσκεται εκτός των νόμιμων ορίων:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Όχι ρε, μες στην παρανομία είναι, πώς μπορεί να το καλύψει το οικόπεδο όλο».
Και αμέσως μετά ακολουθεί η πιο χαρακτηριστική φράση της συνομιλίας:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Θα τον πω. Εφτά εσύ, εφτά εγώ».
Διευθυντής Κ.: «Τι να σου πω; Πώς;».
Η συζήτηση συνεχίζεται με τον ιδιώτη μηχανικό να ζητά από τον Διευθυντή να εξετάσει το ενδεχόμενο.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Σκέψου, σκέψου και θα σκεφτώ κι εγώ».
Λίγο αργότερα επανέρχεται:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Κανόνισε να, θα σκεφτώ κι εγώ, κάνε».
Στη συνέχεια γίνεται αναφορά και σε προηγούμενη παρόμοια υπόθεση, στοιχείο που εξετάζεται επίσης από τις Αρχές.
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Δεν θυμάσαι που είχαμε κάνει το άλλο, γι’ αυτό το θυμήθηκα».
Διευθυντής Κ.: «Καλά».
Ο μηχανικός κλείνει τη συνομιλία λέγοντας:
Ιδ. Μηχ. Λ.Θ.: «Δες το, αύριο θα περάσω».
Οι συγκεκριμένοι διάλογοι αποτελούν μέρος του υλικού που βρίσκεται στο μικροσκόπιο των ερευνητικών Αρχών, οι οποίες επιχειρούν να χαρτογραφήσουν τον τρόπο λειτουργίας του κυκλώματος, τις σχέσεις μεταξύ υπαλλήλων και ιδιωτών μηχανικών, αλλά και τον ρόλο που φέρεται να είχε κάθε πρόσωπο στη διεκπεραίωση των επίμαχων πολεοδομικών υποθέσεων.