Πώς συνδέεται η απασχόληση και η αγορά κατοικίας με την ηλικία που οι νέοι αποχωρίζονται την πατρική εστία; Σε ποιες χώρες λαμβάνουν βοήθεια από τους γονείς για αποκτήσουν το δικό τους σπίτι;
Οι νεαροί Ευρωπαίοι τείνουν να ζουν με τους γονείς τους για περισσότερα χρόνια στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και της Ανατολικής Ευρώπης.
Σύμφωνα με επικαιροποιημένα στοιχεία της Eurostat (πηγή στα Αγγλικά), σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελλάδα, για παράδειγμα, οι νέοι δεν φεύγουν από το πατρικό τους πριν από τα 30 τους χρόνια ή και αργότερα.
Η διαφορά ανάμεσα στον βορρά και τον νότο της ηπείρου φτάνει σχεδόν τη μία δεκαετία, με χώρες όπως η Φινλανδία, όπου ο μέσος όρος είναι μόλις τα 21 έτη, η Δανία, με 22, και η Εσθονία και η Σουηδία, με 23.
Ο μέσος όρος στην ΕΕ, πάντως, είναι τα 26.
Ενδιαφέρον είναι ότι τα στοιχεία παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητα τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, χωρίς μεγάλες διακυμάνσεις.
Συνδέεται η παρατεταμένη συμβίωση με τους γονείς με τη χαμηλή απασχόληση των νέων;
Όπως συμβαίνει συχνά, οι αριθμοί δεν μπορούν να ερμηνευτούν χωρίς να εξετάσουμε την οικονομική πλευρά.
Σε χώρες όπου οι νέοι φεύγουν από τους γονείς τους αργότερα, όπως η Ελλάδα, η Κροατία, η Ισπανία και η Ιταλία, το ποσοστό απασχόλησης των νέων είναι χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης νέων στην Ένωση καταγράφεται στην Ιταλία, με 47,6%, και ακολουθούν η Ρουμανία με 52% και η Βουλγαρία με 52,7%. Η Ισπανία και η Ελλάδα βρίσκονται επίσης στην ουρά της κατάταξης.
Ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 65,5%.
Νότια Ευρώπη: «Αποφεύγουν το ενοίκιο πάση θυσία;»
Η εικόνα είναι πιο σύνθετη όταν μιλάμε για την ιδιοκατοίκηση.
Πράγματι, στον Νότο οι νέοι αργούν να φύγουν από το πατρικό σπίτι, αλλά όταν το κάνουν, στόχος τους είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη μετάβαση σε δικό τους σπίτι, αντί για ενοικίαση (με τον κίνδυνο της κακής συγκυρίας).
Αν διασταυρώσουμε τα παραπάνω στοιχεία της Eurostat με την ετήσια έκθεση (πηγή στα Αγγλικά)της RE/MAX για τις τάσεις στην ευρωπαϊκή αγορά κατοικίας, γίνεται σαφές ότι η ηλικία στην οποία οι νέοι φεύγουν από την οικογένεια σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Ελλάδα συχνά συμπίπτει ή είναι πολύ κοντά στην ηλικία που κάνουν το πρώτο τους βήμα στην αγορά ακινήτων: 31 στην Ισπανία, 33 στην Ιταλία, 35 στην Ελλάδα.
Με άλλα λόγια, οι πολίτες εκεί τείνουν να περνούν όσο το δυνατόν λιγότερο χρόνο ως ενοικιαστές, κάτι που αποτυπώνεται και στη μεγάλη ψαλίδα ανάμεσα στην πλειονότητα που έχει στην ιδιοκτησία της το σπίτι όπου ζει και στη μειονότητα που νοικιάζει, σε αντίθεση με τη διαφορετική εικόνα σε χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία και η Ελβετία.
Πόσο βοηθούν οι γονείς τα παιδιά τους να αγοράσουν σπίτι στην Ευρώπη;
Ωστόσο, θα ήταν επιπόλαιο να μην ληφθεί υπόψη ο «παράγοντας γονείς».
Στην Ισπανία, την Κροατία, την Ελλάδα και την Ιταλία οι περισσότεροι όντως είναι ιδιοκτήτες, αλλά η πλειονότητα έχει λάβει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, βοήθεια από την οικογένεια: 75% στην Ελλάδα, 72% στην Ιταλία και την Κροατία, με τη Βουλγαρία να εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό, 78%.
Ποια γενιά έλαβε τη μεγαλύτερη βοήθεια;
Η πιο συχνή μορφή στήριξης είναι η χρηματική δωρεά, αλλά και η κληρονομιά ή κατοικίες που έχουν αγοραστεί νωρίτερα και στις οποίες μετακομίζουν αργότερα τα παιδιά.
Πρόκειται για εντυπωσιακή αντίθεση με χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία ή η Ολλανδία, όπου, σύμφωνα με την European Housing Trend Report, περίπου τα δύο τρίτα ή και περισσότεροι γονείς δεν στηρίζουν με κανέναν τρόπο την αγορά κατοικίας από τα παιδιά τους.
Υπάρχει, τέλος, και ο παράγοντας γενιάς, που δείχνει ότι η γονική βοήθεια έχει αυξηθεί με τις δεκαετίες, με τη Gen Z, δηλαδή όσους είναι περίπου 18 έως 27 ετών, να αποτελεί πλέον τη γενιά που έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη στήριξη στην ιστορία (74%), ακολουθούμενη από τους Millennials (68%) και τη Gen X (59%).
Οι μόνες δύο γενιές στις οποίες η πλειοψηφία δεν έλαβε στήριξη ήταν οι Boomers (49%) και η Silent Generation (37%).
euronews
